Vrijwilligers verrast op verwendag

Om te laten zien dat OsiraGroep haar vrijwilligers waardeert, worden er jaarlijks feestelijke bijeenkomsten georganiseerd. Van een diner tot een dagje uit. De vrijwilligers van Vreugdehof werden onlangs getrakteerd op een uitstapje naar Blokzijl en Giethoorn. Om ze te bedanken voor hun inzet. Vrijwilligersadviseur Jutta Stachelhaus doet verslag.


De ochtend begon met een overheerlijk verwenontbijt in het restaurant van Vreugdehof. Verse broodjes, koffie en een gezellig geroezemoes vulden de ruimte. Langzaam druppelden de vrijwilligers binnen: vrolijk en nieuwsgierig. Het weer werkte ook mee: om 8 uur ’s ochtends bleek al dat het een prachtige zonnige dag zou worden.

We vertrokken vanuit Buitenveldert richting Lelystad. De eerste stop was in het restaurant van Bataviawerf, waar we genoten van een overheerlijk zelfgebakken stuk appeltaart met koffie. Er was veel te zien maar de chauffeur drong aan op tijdig vertrek. Immers, Blokzijl en Giethoorn was nog een eind rijden. Onderweg kregen de vrijwilligers een vragenlijst toegereikt over het voormalig Zuiderzeestadje Blokzijl en Giethoorn. De winnaar ontvangt een prijs. Na een prachtige rit door de polder kwamen wij aan in het voormalige Havenstadje Blokzijl.

Bestorming
De chauffeur vertelde dat na de afsluiting en drooglegging van de Zuiderzee het bestaan van Blokzijl als havenstad bedreigd werd. In plaats van een schakel tussen land en zee te zijn, kwam het tussen oud en nieuw land te liggen. In 1932 werd de afsluitdijk een feit en begon men met de voorbereiding van de uitvoering van de Noordoostelijke Polder.
Aangekomen in Blokzijl bestormden een 10-tal vrijwilligers het VVV kantoor om antwoorden op de vragen van de vragenlijst te krijgen. Helaas wilde de medewerkster maar twee mensen te woord staan. En u raadt het al, deze vrijwilligers weigerden om de antwoorden door te geven. Dit tot ongenoegen van de rest van het reisgezelschap. 
Maar Blokzijl was prachtig!

Venetië van het Noorden
Wij vervolgden onze rit richting Giethoorn, waar wij werden ontvangen met een lekkere lunch. Aansluitend scheepten wij in op een grachtenboot. De bestuurder vertelde op een boeiende manier over de geschiedenis van Giethoorn, aangevuld met grappige anekdotes: 
De flagellanten, vluchtelingen uit het Middellandse Zeegebied, stichtten Gytenhorn. Ze noemden hun nederzetting zo omdat ze er vele horens vonden. Later werd de naam veranderd in Gythorn, om uiteindelijk Giethoorn te worden.
Het karakteristieke dorp Giethoorn vindt zijn oorsprong in het afgraven van veen. De turfgravers haalden op de voor hen gunstige plaatsen het veen uit de bodem, mengden dit in een mengbak en gooiden het veen op het land om het te laten drogen; daarna werd er turf van gestoken.
Door het afgraven van veen ontstonden er plassen en meren. Om de turf te vervoeren groef men vaarten en sloten. Hierdoor zijn vele huisjes als het ware op eilandjes gebouwd. Eilandjes die alleen via de karakteristieke bruggetjes te bereiken zijn. Giethoorn wordt daarom het Venetië van het Noorden genoemd.
Een leuke anekdote was de uitleg van de oorsprong van de uitspraak ’een blauwtje lopen’. Als een boer dochters had en een geďnteresseerde jonge man langskwam, was het een gewoonte om hem een blauw kopje te geven. Dit gebeurde als de ouders of het meisje hem niet als schoonzoon/echtegnoot wilden. Zo werd hem de vernedering bespaard, maar was het erg duidelijk dat hij geen kans maakte.

Bruggetjes tellen
Tijdens de rondvaart waren de vrijwilligers erg stil en geconcentreerd. Ik verbaasde mij hierover tot ik erachter kwam dat iedereen bruggetjes telde. Eén vraag op het uitgedeelde papier luidde namelijk, hoeveel bruggetjes telt Giethoorn. Even voor de helderheid. Het zijn er 172.
Na afloop van de rondvaart was gelegenheid om door dit prachtige dorp te lopen en aansluitend gingen wij moe maar voldaan terug richting Amsterdam.
Een geslaagde dag!

Jutta Stachelhaus
Vrijwilligersadviseur